,,Dla Twego Serca wszystko Bóg uczyni, Daruje plagi, choć człowiek zawini!”

Parafia św. Jana Pawła II w Piotrkowie Trybunalskim

,,Dla Twego Serca wszystko Bóg uczyni, Daruje plagi, choć człowiek zawini!”

Po uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa Kościół obchodzi wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny.

Podstawa biblijna 

W rozdziale 2 ewangelii św. Łukasza ewangelista dwukrotnie donosi, że Maryja zachowała wszystko w swoim sercu, aby tam mogła się nad nimi zastanowić. Łk 2:35 opowiada proroctwo Symeona, że ​​jej serce zostanie przebite mieczem. Ten obraz (przebite serce) jest najpopularniejszym przedstawieniem Niepokalanego Serca. 

Ewangelia św. Jana dalej zwróciła uwagę na serce Maryi, przedstawiając Maryję u stóp krzyża podczas ukrzyżowania Jezusa . Święty Augustyn powiedział o tym, że Maryja była nie tylko bierna u stóp krzyża; „współpracowała poprzez działalność charytatywną w dziele naszego odkupienia”. 

Święty Leo powiedział, że przez wiarę i miłość poczęła swego syna duchowo, jeszcze zanim przyjęła go do swego łona  a święty Augustyn mówi, że bardziej błogosławiła go, że urodziła Chrystusa w swoim sercu, niż że poczęła go w ciało.

Początki kultu.

 Kult Serca Maryi sięga czasów wczesnochrześcijańskich, a od XII w. pojawiły się modlitwy do Serca Maryi, Matki Miłosierdzia, której “duszę przeniknął miecz”. Wielkim promotorem tego kultu był m.in. św. Franciszek Salezy, który przyczynił się do zakorzenienia tego nabożeństwa w Kościele.

Na początku XVII w. pojawia się święto ku czci Serca NMP, obchodzone głównie przez bractwa maryjne we Francji. Pod koniec XVII w. i w wieku XVIII nabożeństwo do Najświętszego Serca Maryi zaczęło święcić triumf w wielu krajach europejskich (Francja, Włochy, Belgia, Czechy, Litwa), a także w Polsce (bractwa w Wilnie od 1717 r. i w Warszawie u karmelitów w 1723 r.).

Od pontyfikatu Piusa VII święto przyjęło się we wszystkich zakonach i w wielu diecezjach (1805). Przełomowym dla kultu był rok 1917 i objawienia w Fatimie, w których Maryja zachęcała do praktykowania kultu Jej Serca. Od tego czasu pierwsze soboty miesiąca zaczęto poświęcać Niepokalanemu Sercu Maryi. W 1944 r. Pius XII ustanowił święto dla całego Kościoła.

Warto zaznaczyć, że kult Serca Maryi rozwijał się równolegle z kultem Serca Pana Jezusa. Choć oba święta ustanowione były w różnym czasie (święto Najświętszego Serca Pana Jezusa obchodzone jest od 1856 r., a w 1889 r. podniesiono je do rangi uroczystości kościelnej), to równocześnie rozwijała się ikonografia obu przedstawień, a obrazy tzw. Serca Maryi i Serca Jezusa, zaliczane do grupy symbolicznych przedstawień, występowały razem jako uzupełniająca się i harmonijna całość (pendant).

Tak jak dawniej, także i dziś obrazy ukazujące Maryję z gorejącym sercem należą do popularnych w prywatnej pobożności we wszystkich środowiskach społecznych.

„Człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Bóg natomiast patrzy na serce” (1 Sm 16,7)

  Gdy w 1917 roku Łucja, Hiacynta i Franciszek po raz pierwszy zobaczyli w Fatimie Matkę Bożą, kult Jej Niepokalanego Serca nie był w Kościele zjawiskiem nowym, natomiast objawienia fatimskie bardzo mocno przyczyniły się do jego rozpowszechnienia.

Już w 1942 roku, w 25 rocznicę objawień, Pius XII zawierzył Kościół i cały rodzaj ludzki Niepokalanemu Sercu Maryi, a w 1944 roku wspomnienie Niepokalanego Serca Maryi zostało rozszerzone na cały Kościół. 

Matka Boża podczas lipcowego objawienia powiedziała do dzieci:

 Widzieliście piekło, do którego idą dusze biednych grzeszników. Bóg chce je uratować. Bóg pragnie na świecie rozpowszechnić nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Jeżeli uczyni się to, co wam powiem, wiele dusz zostanie przed piekłem uratowanych i nastanie pokój na świecie… Przybędę, by prosić o poświecenie Rosji memu Niepokalanemu Sercu i o Komunię wynagradzającą w pierwsze soboty. Jeżeli moje życzenia zostaną spełnione, Rosja nawróci się i zapanuje pokój. Jeżeli nie, bezbożna propaganda rozszerzy swe błędne nauki po świecie, wywołując wojny i prześladowanie Kościoła. Dobrzy będą męczeni, Ojciec Święty będzie wiele cierpiał. Różne narody zginą, na koniec moje Niepokalane serce zatriumfuje.

Uważna lektura fatimskiego przesłania uświadamia nam, że to nie Matka Boża upomina się o kult swojego Serca. Inicjatywa nowego nabożeństwa jest wolą samego Boga, który chce ratować biednych grzeszników przed piekłem, uchronić Kościół przed prześladowaniem a ludzkość przed wojnami, niosącymi śmierć i zniszczenie.

Pan Bóg zapowiada niebezpieczeństwa, ale jednocześnie wskazuje sposoby ich uniknięcia. Celem naszej wiary jest zbawienie dusz(1 P 1,9), jest to najważniejsza misja Kościoła. Wszyscy jesteśmy dziećmi Kościoła, dlatego Pan każdego z nasz zaprasza do współpracy w wielkim dziele zbawienia ludzi i ratowania świata.

Nie możemy myśleć tylko o swoim zbawieniu, ale także o zbawieniu innych. Temu właśnie ma służyć nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi, które zasadniczo przejawia się w dwóch formach pobożności: w poświęceniu Sercu Matki Bożej poszczególnych wiernych, rodzin, narodów i Kościoła oraz w praktykowaniu pięciu pierwszych sobót miesiąca.

W lipcu 1917 roku Maryja wyraźnie zapowiedziała, że przybędzie później, by prosić o poświęcenie Rosji i Komunię św. wynagradzającą. Siedem lat po zakończeniu objawień siostra Łucja ujawniła treść drugiej tajemnicy fatimskiej, której przedmiotem jest nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi. 10 grudnia 1925 roku Matka Boża objawiła się Łucji z Dzieciątkiem i pokazała Jej swoje Serce otoczone cierniami. Dzieciątko powiedziało: 

Miej współczucie z Sercem Twej Najświętszej Matki, otoczonym cierniami, którymi niewdzięczni ludzie je wciąż na nowo ranią, a nie ma nikogo, kto by przez akt wynagrodzenia te ciernie powyciągał. Maryja powiedziała: Córko moja, spójrz, Serce moje otoczone cierniami, którymi niewdzięczni ludzie przez bluźnierstwa i niewierności stale je ranią. Przynajmniej ty staraj się nieść mi radość i oznajmij w moim imieniu, że przybędę w godzinę śmierci z łaskami potrzebnymi do zbawienia do tych wszystkich, którzy przez pięć miesięcy w pierwsze soboty odprawią spowiedź, przyjmą Komunię świętą, odmówią jeden różaniec i przez piętnaście minut rozmyślania nad tajemnicami różańcowymi będą mi towarzyszyć w intencji zadośćuczynienia. 

Intencja zadośćuczynienia jest bardzo istotną cechą nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca, dlatego trzeba ją wzbudzać w sercu, wypełniając wszystkie cztery jego warunki a przy korzystaniu z sakramentu pokuty nawet zaznaczyć, że jest to spowiedź wynagradzająca. Siostra Łucja zapisała słowa Chrystusa: wartość nabożeństwa uzależniona jest od tego, czy ludzie rzeczywiście mają zamiar zadośćuczynić Niepokalanemu Sercu Maryi.

Pan Jezus objawił też siostrze Łucji, że powodem nowego nabożeństwa pięciu sobót jest pięć rodzajów obelg i bluźnierstw, wypowiadanych przeciw Jego Matce: 

  • pierwsze – przeciw Jej Niepokalanemu Poczęciu,
  • drugie – przeciwko Jej Dziewictwu,
  • trzecie – przeciwko Jej Bożemu Macierzyństwu, gdy uznaje się Ją wyłącznie za matkę człowieka,
  • czwarte – to bluźnierstwa tych, którzy starają się otwarcie i publicznie zaszczepić w sercach dzieci obojętność, wzgardę a nawet nienawiść do Matki Bożej,
  • piąte – to bluźnierstwa tych, którzy znieważają Maryję bezpośrednio w jej świętych wizerunkach.

Dlaczego sam Chrystus miałby nas zachęcać od wynagradzania i kultu Niepokalanego Serca swojej Matki? W Biblii termin „serce” w znaczeniu  literalnym oznacza organ cielesny człowieka, dostarczający sił witalnych całemu człowiekowi. Jest źródłem naturalnej energii życiowej. W znaczeniu teologicznym „serce” oznacza najgłębsze wnętrze człowieka i wyraża całą jego osobowość.

Jest źródłem uczuć, myśli i decyzji. Pięknie o tym pisze św. Piotr w swoim liście: w sercu ukryty (jest) człowiek (1 P 3,4). Serce to także obszar spotkania człowieka z Bogiem. Jeżeli w znaczeniu duchowym serce oznacza to co najgłębsze, najintymniejsze, dobre i złe pragnienia człowieka, to już samo określenie Niepokalane Serce Maryi wyraźnie sugeruje, że jest to Serce doskonałe, bo wolne od jakiegokolwiek wpływu zła. Jest więc naszym wzorem, dzięki szczególnej łasce Boga. Nie ma w nim nic godnego potępienia.

Dlatego Chrystus jako Bóg i jako Człowiek domaga się wynagrodzenia Sercu swojej Matki, bo wszelkie bluźnierstwa przeciwko Maryi naruszają lub kwestionują obecność łaski, której z Bożej woli Ona jest pełna (Łk 1,28).Zniewaga, która dotyka osoby Matki, w oczywisty sposób uderza też w osobę Syna, tak jak cierpienia Syna są powodem bólu Matki. Serce Maryi jest czyste, tzn. wolne od grzechu i całkowicie dyspozycyjne względem Boga. Właśnie o takim sercu Chrystus nauczał na Górze Błogosławieństw: błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą (Mt 5,8).

 Oddając cześć Niepokalanemu Sercu Maryi chcemy stopniowo zbliżać się do takiej postawy serca i takiej dyspozycyjności względem Boga, jaką miała Matka Boża. W Maryi decyzja bądź wola Twoja staje się podstawą Jej egzystencji. Otaczając kultem Jej Niepokalane Serce w rzeczywistości oddajemy cześć Bogu, który to Serce stworzył, ukształtował i napełnił łaskami.

Poświęcając się Sercu Maryi, czynimy to z mocną wiarą, że także w naszym życiu może zatriumfować łaska, a wpływy złego zostaną udaremnione. Także w moim sercu Bóg może zająć szczególne miejsce.

Siostra Łucja zapisała słowa Matki Bożej:

 Jezus pragnie zaprowadzić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Tym, którzy przyjmą to nabożeństwo, obiecuję zbawienie. Dusze te będą przez Boga kochane i jak kwiaty postawię je przed Jego tronem. 

Uznając autentyczność tych słów Maryi nabieramy przekonania, ze inicjatywa nabożeństwa pięciu pierwszych sobót miesiąca pochodzi od Boga, celem tego nabożeństwa jest Jego większa chwała oraz nasze zbawienie i wieczne szczęście.

źródła:https://www.przewodnik-katolicki.pl/http://www.parafiasiemonia.pl/https://en.wikipedia.org/wiki/Immaculate_Heart_of_Mary

%d bloggers like this: